ΤΝ στη δουλειά: το 64% τη χρησιμοποιεί, μόλις το 7% ξεχωρίζει

Το 64% των εργαζομένων στην Ελλάδα χρησιμοποίησε παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) τους τελευταίους 12 μήνες. Το στοιχείο προέρχεται από την έρευνα Hopes and Fears 2026 της PwC Ελλάδας, που έγινε σε 801 εργαζόμενους τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2026.

Το ερώτημα όμως δεν είναι πόσοι χρησιμοποιούν την ΤΝ. Είναι ποιοι κερδίζουν πραγματικά από αυτήν. Και εκεί η εικόνα αλλάζει: μόλις το 7% συνδυάζει δυσεύρετες δεξιότητες με ουσιαστικό όφελος από την ΤΝ.

Άλμα στη χρήση μέσα σε δύο χρόνια

Η εξοικείωση καταγράφει θεαματική άνοδο. Σύμφωνα με την πλήρη έκθεση της PwC, το ποσοστό όσων χρησιμοποίησαν ΤΝ στη δουλειά τους τελευταίους 12 μήνες ανέβηκε:

• 2024: 28%
• 2025: 43%
• 2026: 64%

Με άλλα λόγια, μέσα σε δύο χρόνια η ΤΝ πέρασε από τη μειοψηφία στην πλειοψηφία των εργαζομένων. Η ίδια η έκθεση το περιγράφει ως μετάβαση της παραγωγικής ΤΝ από αναδυόμενη τεχνολογία σε καθημερινό εργαλείο δουλειάς.

Η πρόσβαση στα εργαλεία δεν φέρνει αυτόματα προβάδισμα

Η PwC δεν σταματά στο ποιος χρησιμοποιεί την ΤΝ. Χωρίζει τους εργαζόμενους σε τέσσερις ομάδες, με βάση δύο άξονες: πόσο πλεονέκτημα αποκομίζουν από την ΤΝ και πόσο δυσεύρετες είναι οι βασικές τους δεξιότητες στην αγορά εργασίας. Οι ονομασίες μένουν στα αγγλικά, όπως στην έκθεση:

• Front-runners: συνδυάζουν δυσεύρετες δεξιότητες με ισχυρό πλεονέκτημα από την ΤΝ.
• AI insurgents: δεν βρίσκονται σε παραδοσιακά δυσεύρετους ρόλους, αλλά κερδίζουν ισχυρό πλεονέκτημα από την ΤΝ.
• Indispensables: βρίσκονται στους ρόλους με τη μεγαλύτερη πίεση ζήτησης στην αγορά, αλλά βλέπουν περιορισμένο ή κανένα όφελος από την ΤΝ.
• Engine room: βρίσκονται εκτός των ρόλων υψηλής ζήτησης και βλέπουν ελάχιστο ή κανένα όφελος από την ΤΝ.

Μόλις το 7% στην Ελλάδα ανήκει στους Front-runners, μέγεθος υποδιπλάσιο του διεθνούς μέσου όρου (14%). Αντίθετα, το 69% των εργαζομένων παραμένει στο «engine room», με περιορισμένο όφελος και κοινές δεξιότητες (56% παγκοσμίως). Οι AI insurgents ανέρχονται σε 13% (18% διεθνώς) και οι Indispensables σε 11% (11% διεθνώς).

Η έκθεση το συνοψίζει σε μία αντίθεση: η χρήση είναι πια ευρεία, αλλά μόνο το 20% των εργαζομένων ανήκει στις δύο ομάδες με υψηλό πλεονέκτημα από την ΤΝ (Front-runners και AI insurgents).

Τα εφόδια δεν συμβαδίζουν με τη χρήση

Ταυτόχρονα, τα διαθέσιμα εφόδια υποχωρούν. Μόνο το 41% δηλώνει ότι έχει τα μέσα εκπαίδευσης και ανάπτυξης που χρειάζεται στη δουλειά, 7 μονάδες κάτω από πέρσι. Διεθνώς το ποσοστό είναι 49%. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 58% νιώθει σίγουρο για την ικανότητά του να μαθαίνει νέες δεξιότητες. Η διάθεση, δηλαδή, υπάρχει περισσότερο από τα μέσα.

Το πρόβλημα φαίνεται και στο τι επιβραβεύεται. Σύμφωνα με την PwC, οι εργαζόμενοι αναφέρουν πιο συχνά ότι ανταμείβεται η αποφυγή λαθών και η ελαχιστοποίηση του ρίσκου (37%). Μόλις το 6% αναφέρει ότι ο οργανισμός του επιβραβεύει την αποτελεσματική χρήση ΤΝ.

Ένα ακόμη εύρημα δείχνει γιατί η συστηματική χρήση μετράει: το 70% όσων χρησιμοποιούν παραγωγική ΤΝ καθημερινά πιστεύει ότι μπορεί να μάθει νέες δεξιότητες, έναντι 46% όσων τη χρησιμοποιούν σπάνια.

Μεγαλύτερη αβεβαιότητα στους νέους

Το κλίμα αυτό αποτυπώνεται άμεσα στους νεότερους. Η σιγουριά για τη θέση εργασίας ανεβαίνει με την ηλικία:

• Gen Z: 52%
• Μέσος όρος: 58%
• Baby Boomers: 66%

Οι εργαζόμενοι εισαγωγικού επιπέδου είναι η ομάδα που νιώθει τη μικρότερη ασφάλεια, 12 μονάδες κάτω από τον ελληνικό μέσο όρο του 58%.

Η αβεβαιότητα συνοδεύεται από κινητικότητα. Το 26% της Gen Z θεωρεί πολύ ή εξαιρετικά πιθανό να αλλάξει εργοδότη μέσα σε έναν χρόνο, έναντι 6% των Baby Boomers. Η έκθεση σημειώνει επίσης ότι η Gen Z δυσκολεύεται περισσότερο από τις άλλες γενιές να διαχειριστεί τις αλλαγές στη δουλειά. Και ότι οι εργαζόμενοι εισαγωγικού επιπέδου στην Ελλάδα δίνουν μεγαλύτερη βάση από τους συναδέλφους τους διεθνώς σε δύο πράγματα: καλούς προϊσταμένους και ανάπτυξη δεξιοτήτων.

Τι σημαίνει αυτό για όσους επιλέγουν σπουδές

Το πλεονέκτημα στην αγορά εργασίας δεν κρίνεται πλέον από το ποιος απλώς χρησιμοποιεί εφαρμογές ΤΝ, καθώς αυτές ενσωματώνονται παντού. Κρίνεται από το αν η τεχνολογία συνδυάζεται με δυσεύρετες, βαθιές δεξιότητες που η αγορά αναζητά επίμονα.

Αυτό το θεμέλιο δεν περιμένει την πρώτη πρόσληψη για να χτιστεί. Διαμορφώνεται ήδη από την επιλογή σπουδών. Από τα ευρήματα προκύπτουν μερικά πρακτικά συμπεράσματα:

1. Η εξοικείωση με την ΤΝ δεν αρκεί ως πλεονέκτημα. Το ποσοστό των χρηστών υπερδιπλασιάστηκε μέσα σε δύο χρόνια (από 28% σε 64%). Ό,τι γίνεται κοινό, παύει να ξεχωρίζει.
2. Η «δυσεύρετη» δεξιότητα ορίζεται από την αγορά. Η PwC δεν δίνει λίστα με συγκεκριμένες δεξιότητες. Ορίζει τη σπανιότητα από την πίεση ζήτησης που έχει κάθε ρόλος στην αγορά. Άρα το ερώτημα για ένα τμήμα σπουδών είναι σε ποια επαγγέλματα οδηγεί και πόση ζήτηση έχουν αυτά.
3. Το όφελος από την ΤΝ δεν μοιράζεται εξίσου. Η κατανομή στις τέσσερις ομάδες το δείχνει καθαρά. Πριν από τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού, έχει νόημα να εξεταστεί πώς η ΤΝ αγγίζει τα επαγγέλματα που σχετίζονται με κάθε επιλογή.
4. Η πρώτη δουλειά είναι το πιο ευάλωτο σημείο. Οι εργαζόμενοι εισαγωγικού επιπέδου νιώθουν τη μικρότερη ασφάλεια. Μια επιλογή σπουδών με καθαρή εικόνα για τις διεξόδους της μειώνει αυτή την αβεβαιότητα από την αρχή.
5. Η μάθηση δεν σταματά στο πτυχίο. Με μόλις 41% να έχει τα μέσα εκπαίδευσης που χρειάζεται στη δουλειά, η συνήθεια της συνεχούς μάθησης είναι κάτι που αξίζει να χτίζεται ήδη από τα χρόνια των σπουδών.

Για μια πρώτη εικόνα, ο οδηγός επαγγελμάτων δείχνει τι περιλαμβάνει κάθε επάγγελμα, ενώ στις σχολές φαίνεται ποια τμήματα οδηγούν σε αυτό. Γι' αυτό στο EduCoach χαρτογραφούμε για κάθε πανεπιστημιακό τμήμα την έκθεση των επαγγελμάτων στην ΤΝ.

Ένα ανοιχτό ερώτημα

Τα εργαλεία ΤΝ είναι πια κοινά. Το κλειδί είναι η δυσεύρετη γνώση που τα πλαισιώνει, και αυτή αρχίζει από την επιλογή σπουδών. Μένει ένα ερώτημα που η έρευνα αφήνει ανοιχτό: ποιος οφείλει να διδάξει τον συνδυασμό ΤΝ και βαθιάς γνώσης, το σχολείο, το πανεπιστήμιο ή ο εργοδότης;

Πηγές

• Hopes and Fears 2026 (σελίδα της έρευνας), PwC Ελλάδας
• Greek Hopes and Fears Survey 2026 (πλήρης έκθεση, PDF), PwC Ελλάδας