Γιατί 6 στους 100 επιτυχόντες δεν εγγράφονται στη σχολή τους

Κάθε χρόνο περίπου 6 στους 100 επιτυχόντες των Πανελλαδικών δεν εγγράφονται στη σχολή όπου πέρασαν. Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Είναι μια τάση απόλυτα σταθερή εδώ και μία δεκαετία.

Τα στοιχεία δημοσιοποίησε στις 2 Οκτωβρίου 2026 ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, όπως τα κατέγραψαν το especial.gr και το esos.gr. Αφορμή ήταν δημοσιεύματα που συνέδεαν τις φετινές μη εγγραφές, ιδίως στα περιφερειακά πανεπιστήμια, με το υψηλό κόστος διαβίωσης. Το ίδιο το κείμενο του υπουργού αναγνωρίζει την πίεση από το κόστος ζωής, τα ενοίκια, τους λογαριασμούς και τις αυξήσεις στην ενέργεια. Ας δούμε τι λένε οι αριθμοί και τι δεν λένε.

Τα στοιχεία του 2026 και του 2025

Το 2026 ολοκλήρωσαν την εγγραφή 58.577 από τους 62.243 επιτυχόντες. Δεν εγγράφηκαν 3.666 υποψήφιοι, δηλαδή το 5,89%. Το 2025, σε σύνολο 62.568 επιτυχόντων, εγγράφηκαν 58.588 και καταγράφηκαν 3.980 μη εγγραφές (6,36%).

Πηγή: στοιχεία Άκη Σκέρτσου, όπως δημοσιεύθηκαν στο esos.gr και στο especial.gr, 2/10/2026.

Φέτος υπάρχει μια μικρή μείωση: 314 λιγότερες μη εγγραφές σε σχέση με το 2025, με 325 λιγότερους επιτυχόντες συνολικά. Το μέγεθος του φαινομένου, όμως, μένει ίδιο. Πρόκειται για χιλιάδες νέους που πέρασαν σε μια σχολή και τελικά δεν την ξεκίνησαν.

Μια σταθερή τάση δεκαετίας

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι ο αριθμός μιας χρονιάς. Είναι η σταθερότητα. Στη δεκαετία 2016-2026, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το ποσοστό μη εγγραφής κυμαίνεται κάθε χρόνο γύρω στο 6%, με διακυμάνσεις από 5,47% έως 7,11%.

Η διακύμανση, δηλαδή, παραμένει παγιωμένη. Χρονιές με διαφορετικές συνθήκες καταλήγουν σε παρόμοιο αποτέλεσμα. Μια τέτοια σταθερότητα δείχνει ότι το ζήτημα είναι σύνθετο και πολυπαραγοντικό. Δεν εξηγείται με μία μόνο αιτία, ούτε εμφανίστηκε ξαφνικά μέσα σε έναν χρόνο.

Το κενό στα δεδομένα

Τα συνολικά στοιχεία έχουν δύο σημαντικά όρια, τα οποία αναγνωρίζονται και στο ίδιο το κείμενο του υπουργού, όπως το μετέφερε το esos.gr:

• Δεν καταγράφουν τον λόγο. Μετρούν πόσοι δεν εγγράφηκαν, όχι γιατί. Δεν μπορούν ούτε να αποδώσουν την τάση στο σημερινό οικονομικό κλίμα ούτε να αποκλείσουν ότι οι οικονομικές δυσκολίες παίζουν ρόλο.
• Δεν δείχνουν την εικόνα ανά ίδρυμα. Οι εθνικοί αριθμοί δεν αποκαλύπτουν τι συμβαίνει σε κάθε περιφερειακό πανεπιστήμιο. Γι' αυτό χρειάζονται ξεχωριστά στοιχεία.

Με άλλα λόγια, το 6% είναι ένας δείκτης. Δεν είναι εξήγηση.

Τι ισχύει σήμερα για τη φοιτητική μέριμνα

Στο ίδιο κείμενο, σύμφωνα με το especial.gr, παρουσιάζονται τα βασικά μέτρα στήριξης των φοιτητών:

• Στεγαστικό επίδομα: αυξήθηκε από 1.000 € το 2019 σε 1.500 € τον χρόνο (2.000 € με συγκατοίκηση). Ειδικά για σπουδές εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης φτάνει τα 2.000 € (2.500 € με συγκατοίκηση) ανά δικαιούχο φοιτητή.
• Δικαιούχοι και χρηματοδότηση: το 2025 το επίδομα έλαβαν 44.840 φοιτητές. Ο προϋπολογισμός του ανέβηκε από 41,8 εκατ. € το 2019 σε προβλεπόμενα 90 εκατ. € το 2026.
• Διεύρυνση για συγκεκριμένα ιδρύματα: για φοιτητές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας ισχύει υψηλότερο όριο οικογενειακού εισοδήματος.
• Επιστροφή ενοικίου: ετήσια επιστροφή ενός ενοικίου έως 800 €, που ισχύει και για φοιτητική κατοικία. Τα εισοδηματικά όρια διευρύνθηκαν το 2026.
• Φοιτητικές εστίες: πρόγραμμα για περίπου 8.600 νέες φοιτητικές κλίνες, ύψους 735,7 εκατ. €. Έχει υπογραφεί σύμβαση για 4.846 κλίνες σε Ρέθυμνο και Ηράκλειο. Επιπλέον, 226,36 εκατ. € από το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα προορίζονται για την ανακαίνιση και αναβάθμιση 17 φοιτητικών εστιών σε όλη τη χώρα.

Τα μέτρα αυτά είναι υπαρκτά. Το ερώτημα είναι αν φτάνουν στους φοιτητές που τα χρειάζονται περισσότερο, εκεί όπου το κόστος μιας άλλης πόλης κρίνει αν θα ξεκινήσουν τις σπουδές τους.

Τι σημαίνει αυτό

Ένα ποσοστό 6% σταθερό επί μία δεκαετία δεν αποτελεί τυχαίο γεγονός, αλλά αναδεικνύει τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα του φαινομένου. Η απόφαση μη εγγραφής είναι συχνά το αποτέλεσμα μιας ρεαλιστικής επανεκτίμησης: είτε επειδή το τμήμα εισαγωγής (που ίσως δηλώθηκε απλώς ως εναλλακτική) δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά ενδιαφέροντα του επιτυχόντα, είτε επειδή το κόστος διαβίωσης σε μια άλλη πόλη αποδεικνύεται στην πράξη απαγορευτικό. Χρειάζεται ουσιαστικός επαγγελματικός προσανατολισμός με γνώμονα τα πραγματικά ενδιαφέροντα των υποψηφίων, πλαισιωμένος από στοχευμένη φοιτητική μέριμνα ώστε το κόστος διαβίωσης να μην λειτουργεί ως κριτήριο αποκλεισμού.

Οι δύο αυτές ανάγκες δεν ανταγωνίζονται η μία την άλλη:

1. Επαγγελματικός προσανατολισμός βάσει πραγματικών ενδιαφερόντων. Το μηχανογραφικό δεν θα έπρεπε να είναι απλώς μια λίστα με ό,τι επιτρέπουν τα μόρια. Ουσιαστικός προσανατολισμός σημαίνει σύνδεση των ενδιαφερόντων με συγκεκριμένα επαγγέλματα, διαδρομές και σχολές, πριν από τη δήλωση και όχι μετά τα αποτελέσματα.
2. Στοχευμένη φοιτητική μέριμνα από την πολιτεία. Ώστε το κόστος διαβίωσης να μην αποκλείει κανέναν από μια θέση που κέρδισε. Για να στοχεύσει σωστά, χρειάζονται και τα στοιχεία που σήμερα λείπουν: γιατί δεν εγγράφονται οι επιτυχόντες και σε ποια ιδρύματα συγκεντρώνεται το φαινόμενο.

Αυτή είναι και η οπτική του EduCoach: η επιλογή σχολής ξεκινά από τα πραγματικά ενδιαφέροντα, και το κόστος δεν θα έπρεπε να είναι εκείνο που την ακυρώνει.

Ποιο από τα δύο λείπει περισσότερο σήμερα: ο ουσιαστικός προσανατολισμός ή η στοχευμένη φοιτητική μέριμνα;

Πηγές

• Εγγραφές στα Πανεπιστήμια: Τι δείχνουν πραγματικά τα στοιχεία;, especial.gr, 2/10/2026
• Α. Σκέρτσος: Μικρή μείωση φέτος στους επιτυχόντες που δεν εγγράφηκαν στα ΑΕΙ, esos.gr, 2/10/2026